Myśli

Stale spotkać się można z przekonaniem, że depresja jest czymś wstydliwym, zaś ludzie na nią cierpiący zazwyczaj nie są rozumiani w gronie bliskich. Ich stan postrzegany jest jako lenistwo i wymówka przed obowiązkami dnia codziennego. O tym, iż problem jest poważny, świadczy ilość witryn internetowych poświęconych temu zagadnieniu. Miewamy dni, że poczucie własnej wartości jest bliskie zeru - czujemy się wtedy nieakceptowani i najchętniej schowalibyśmy się przed światem. Chwilowe obniżenie nastroju wynikająca m.in. z brzydkiej pogody nie jest poważną chorobą jak depresja kliniczna. Skutecznie popsuć humor może namolny pracodawca bądź dokuczliwa koleżanka z pracy, której fundamentalnym zajęciem jest wykrywanie niedoskonałości u współpracowników. Jeżeli jednak taki stan trzyma nas długotrwale, to możemy mieć do czynienia z depresją. Ludzie cierpiący na tę chorobę czują się bezbronni, osamotnieni oraz zagubieni. Osoba chora potrafi się skupić na wykonywanych czynnościach, a dodatkowo ma osłabioną pamięć. Charakterystyczna jest także nieumiejętność wyrażania myśli oraz emocji, nerwowość oraz prędkie popadanie w irytację. Depresja postrzegana jest jak choroba psychiczna - pacjent powinien się zgłosić do psychologa czy psychiatry. Trzeba ją leczyć, gdyż jest bardzo dużym obciążeniem dla pacjenta, wybitnie ogranicza jego zdolność do pracy i nauki, a ponadto źle wpływa na przebieg innych chorób.